الكشكول - الشيخ البهائي - الصفحة ٢٥٣ - في علم النافع في المعاد

طوبى لفقير رافقهم # بشرى لحزين وافقهم‌

يا رب يا رب كه بهائي را # آن عمر تباه ريائي را

حظى ز صداقت ايشان ده # توفيق رفاقت ايشان ده‌

باشد كه شود ز فنامنشان # نه اسم و نه رسم نه نام و نشان‌

في التوبة عن الخطايا و الانابة إلى واهب العطايا.

اي داده خلاصهء عمر بباد # وي گشته بلهو و لعب دلشاد

وى مست زجام هوا و هوس # يك ره ز شراب معاصي بس‌

زين بيش خطيه پناه مباش # مرغابى بحر گناه مباش‌

از توبه بشوى گناه و خطا # وز توبه بجوى نوال و عطا

نوميد مباش ز عفو اله # اى مجرم عاصي نامه‌سياه

گرچه گنه تو ز عد بيشست # عفو و كرمش از حد بيشست‌

عفو ازلي كه برون ز حد است # خواهان گناه فزون ز عد است‌

ليكن چندان در جرم مپيچ # كه مكان صلح نماند هيچ‌

تا چند كنى اى شيخ كبار # توبه تلقين بهائي زار؟!

گر توبهء روز بشب شكند # وين توبه بروز ديگر فكند

عمرش بگذشت بليت و عسى # در توبهء صبح شكست مسا

اى ساقى دلكش فرخ فال # دارم ز حيات هزار ملال‌

در ده قدحى ز شراب طهور # بر من بگشا در عيش و سرور

كه گرفتارم بغم جانكاه # زين توبهء سست بتر ز گناه‌

وى ذاكر خاص بلند مقام # آزرده دلم ز غم أيام‌

زين ذكر جديد فرح‌افزاي # غمهاي جهان ز دلم بزداى‌

مى‌گو با ذوق و دل آكاه # اللّه اللّه اللّه اللّه‌

كين ذكر رفيع همايون‌ [١] فر # وين نظم بديع بلند اختر

در بحر غريب‌ [٢] چه جلوه نمود # درهاى فرح بر خلق گشود

[١] همايون: مبارك و خجسته و نام معشوقه هماى است و قصة هما و همايون مشهور است.

[٢] بحر غريب در اصطلاح عروض در اصل فاعلاتن فاعلاتن مستفعلن بود دو بار.