ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٥٢ - سوم- جواز گواهى توبه كار

«اميرالمؤمنين عليه السلام به مردى كه دست و پايش قطع شده بود اجازه داد شهادت دهد، زيرا مى‌دانست كه او توبه كرده. [١]»

چهارم- خير در توبه نهفته است:

از اميرالمؤمنين عليه السلام درباره خير پرسيده شد. امام عليه السلام فرمود:

«خير، آن نيست كه مال و فرزند تو فراوان شود، بلكه خير آن است كه دانش تو روبه فزونى گرايد، و حِلم تو افزون گردد، و با عبادت خدايت به مردم، فخر فروشى، پس اگر كار نيكى انجام دادى، خدا را سپاس مى‌گزارى و اگر كار بدى انجام دادى از خدا آمرزش مى‌طلبى، چه خيرى در دنيا نيست، مگر براى دوكس، آنكه گناه كند و با توبه آن را جبران نمايد و آن كه به سوى امور خير بشتابد و هيچ كارى را با وجود تقوى، اندك نشمارد و چگونه مى‌شود كارى را كه مورد پذيرش خداوند است اندك شمرد؟ [٢]»

پنجم- چه هنگام توبه پذيرفته مى‌شود

؟ مردى باديه‌نشين، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و عرض كرد: به من بگو تا چه هنگام، توبه پذيرفته مى‌شود؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

«در توبه براى بنى‌آدم بازاست، و بسته نمى‌شود تا اينكه خورشيد از طرف مغرب طلوع كند، و اين مفهوم همان سخن پروردگار است كه: هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَن تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ‌ و اين طلوع خورشيد است از اطراف مغرب‌ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَايَنْفَعُ نَفْساً إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْراً. [٣]»