سرزمين جبّاران و ستمپيشگان را اشغال كنند و آنها را به نعمت نبوّت و سلطنت، يادآورد و شايد اين دو نعمت اقتضاى جهاد براى پاسداشت آن را داشته باشد. خداوند مى‌فرمايد:

وَإِذْ قَالَ مُوسَى‌ لِقَوْمِهِ يَاقَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِيَاءَ وَجَعَلَكُم مُلُوكاً وَآتاكُم مَا لَمْ يُؤْتِ أَحَدَاً مِنَ الْعَالَمِينَ* يَاقَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ... [١].

«و موسى به قوم خود گفت: اى قوم من! نعمتى راكه خدا بر شما ارزانى داشته است ياد كنيد كه از ميان شما پيامبران پديد آورد و شما را صاحبان اختيار خويش گردانيد و به شما چيزهايى عنايت كرد كه به هيچ‌يك از مردم جهان عنايت نكرده است* اى قوم من! به زمين مقدّسى كه خدا برايتان مقرّر كرده است داخل شويد...»

ث- نعمت پيروزى در روزهاى سخت، نعمت بزرگى است كه مردم، معمولًا آن را فراموش مى‌كنند و آمادگى براى موقعيّتهاى مشابه را كنار مى‌نهند و در چنگ زدن به اين ارزشها كه در راه آنها جهاد كرده‌اند سستى مى‌ورزند. بدين ترتيب ما بايد هميشه اين نعمت را به خاطر داشته باشيم و خدا را سپاس گزاريم. خداوند مى‌فرمايد:

وَإِذْ قَالَ مُوسَى‌ لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنجَاكُم مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ وَفِي ذلِكُم بَلَاءٌ مِن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ‌ [٢].

«و موسى به قوم خود گفت: نعمتى را كه خدا بر شما ارزانى داشته است به ياد آوريد آنگاه كه شما را از فرعونيان رهانيد، به سختى آزارتان مى‌كردند و پسرانتان رامى كشتند و زنانتان را (براى خدمتكارى) زنده مى‌گذاشتند و دراين از جانب پروردگارتان براى شما آزمايشى بزرگ بود.»

ج- خداوند مى‌فرمايد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحاً

[١] - سوره مائده، آيات ٢٠ و ٢١.

[٢] - سوره ابراهيم، آيه ٦.