ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٥ - هفت- حق، پيام پيامبران

امّا تكذيب حق سبب عذاب در دنيا و آخرت مى‌باشد. خداوند مى‌فرمايد:

فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِءُونَ‌ [١].

«چون سخن حق بر آنها عرضه شد، تكذيبش كردند. پس به زودى خبر چيزهايى كه به باد مسخره مى‌گرفتند به آنها خواهد رسيد.»

٣٥- كسى كه حق را تكذيب كند تنها خود اوست كه مسؤوليّت گمراهى و تكذيب خود را به دوش خواهد كشيد وپيامبر مسئول اعمال و باورهاى وى شمرده نمى‌شود. خداوند مى‌فرمايد:

وَكَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّ قُل لَسْتُ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍ‌ [٢].

«قوم تو قرآن را دروغ مى‌شمردند در حالى كه سخنى است بر حق. بگو: من كار ساز شما نيستم.»

٣٦- كسى كه از حق پيروى كند بيناست، زيرا حق، راهنما و هدايتگر اوست، امّا آن كه حق را تكذيب كند كورى است كه ره به جايى نمى‌برد. خداوند مى‌فرمايد:

أَفَمَن يَعْلَمُ أَنَّمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَى‌... [٣].

«آيا كسى كه مى‌داند آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده حق است، همانند كسى است كه نابيناست...؟»

٣٧- هنگامى كه كافران با پيامبر به مبارزه‌طلبى برخاستند و گفتند: «چرا فرشتگان به عنوان گواه به همراه او نمى‌آيند» قرآن چنين پاسخ آنها را داد: خداوند بر حسب هوى و هوسهاى اين عدّه فرشتگان را فرونمى‌فرستد، بلكه اين كار براساس حق و بر طبق سنّتهاى حاكم صورت مى‌پذيرد و از طرفى اگر آنها را نازل كند و پاسخى از سوى آنها دريافت نشود، دوران گزينش به پايان خواهد رسيد و خداوند پس از آن مهلتى بديشان نخواهد داد. خداوند مى‌فرمايد: