ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٨ - دوست داشتن اولياى خدا

نيست مگر آنكه خود او راضى باشد. آيا من پيام را رساندم؟ خدايا تو گواه باش، ديگر پس از من به كفر بازنگرديد و گردن يكديگر را نزنيد. من در ميان شما، آن نهاده‌ام كه مادامى كه بدان چنگ زنيد گمراه نشويد: كتاب خدا و عترتم كه همان اهل‌بيت من هستند. آيا پيام خود را رساندم؟ خدايا گواه باش. اى مردم! خداى شما يكى است و پدر شما يكى، همه شما از آدم هستيد و آدم از خاك. همانا گرامى‌ترين شما نزد خداوند پرهيزكاترين شماست و عرب ترجيحى بر عجم ندارد مگر به تقوى. آيا پيام خود را رساندم؟ آنها گفتند: آرى.»

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

«پس حاضران به غائبان برسانند. [١]»

پ- شايد روايت منقول از امام صادق عليه السلام نيز به همين مفهوم اشاره داشته باشد كه فرمود:

«كسى كه ولايت امامى ستمگر را بپذيرد كه از سوى خدا نيست دين ندارد وكسى كه ولايت امام عادلِ از سوى خدا را بپذيرد نكوهيده نيست.»

راوى مى‌گويد: عرض كردم: آنان دين ندارند و اينان نكوهيده نيستند؟ فرمود:

«آرى! آنها دين ندارند و اينها نكوهيده نيستند.»

سپس فرمود:

«اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ، آنها را از تاريكيهاى گناه به نور توبه و آمرزش مى‌آورد، زيرا ولايت امام عادل از سوى خدا را پذيرفته‌اند. خداوند مى‌فرمايد: وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ‌.»

راوى مى‌گويد: عرض كردم: آيا مقصود خدا از اين آيه كافران هستند هنگامى كه فرمود:

وَالَّذِينَ كَفَرُوا؟ امام عليه السلام فرمود:

«كدام نور براى كافر است، در حالى كه او كافرى است كه از نور به ظلمتكده‌