ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٧٠ - هفتم- كرانههاى دعاهاى قرآنى

وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْراً... [١].

«چون با جالوت وسپاهش روبه رو شدند گفتند: اى پروردگار ما! بر ما شكيبايى ببار...»

پنج- رشد و پايدارى:

الف- گاهى شرايط اقتضا مى‌كند كه از سلطه كافران بگريزيم چنانكه اصحاب كهف، چنين كردند، و به كوهستان پناه بردند و در آنجا از خداى خويش طلب رحمت كردند و از او تقاضا كردند كه گامهاى ايشان را به سوى هدايت رهنمون نمايد. خداوند مى‌فرمايد:

... رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَداً [٢].

«... اى پروردگار ما! ما را از سوى خود رحمت عنايت كن و كار ما را به راه رستگارى انداز.»

ب- به هر حال مؤمنان از خداى خود پايدارى و استمرار هدايت را خواهان هستند تا بتوانند با همه عوامل انحراف به مقاومت برخيزند. خداوند از زبان آنها مى‌فرمايد:

رَبَّنَا لَاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ‌ [٣].

«اى پروردگار ما! از آن پس كه ما را هدايت كرده‌اى، دلهاى ما را به باطل متمايل نساز و رحمت خود را بر ما ارزانى دار، كه تو بخشاينده‌اى.»

شش- توفيق شكر:

از بزرگترين نعمتهاى الهى كه بر بسيارى از مردم، پنهان است نعمت شكر است و مؤمنان ازخداى خود، اين نعمت را تقاضا مى‌كنند كه به نعمت خشنودى نزديك است و اين دو (سلامت روح و سود بردن نفس از نعمتها همچون بدن است.) خداوند سبحان از زبان يك انسان كامل مى‌فرمايد:

... قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى‌ وَالِدَيَّ... [٤].

«... گويد: اى پروردگار من! به من بياموز تا شكر نعمتى كه بر من و بر پدر و مادرم ارزانى‌