ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٥٥ - پنجم- دعا، شعار پيامبران است

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي* وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي* وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِن لِسَانِي* يَفْقَهُوا قَوْلِي* وَاجْعَل لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي* هَارُونَ أَخِي* اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي* وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي* كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً* وَنَذْكُرَكَ كَثِيراً* إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيراً [١].

«گفت: اى پروردگار من! سينه مرا براى من گشاده گردان* و كار مرا آسان ساز* و گره از زبان من بگشاى* تا گفتار مرا بفهمند* و ياورى از خاندان من براى من قرار ده* برادرم هارون را* پشت مرا بدو محكم كن* و در كار من شريكش گردان* تا تو را فراوان ستايش كنيم* و تو را فراوان ياد كنيم كه تو بر حال ما آگاه بوده‌اى.»

ث- موسى عليه السلام از تكذيب مردم مى‌هراسيد، از همين رو دعاهاى او درباره تبليغ رسالتش بود. و خداوند مى‌فرمايد:

قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ‌ [٢].

«گفت: اى پروردگار من! مى‌ترسم كه دروغگويم خوانند.»

ج- نفرين او بر فرعون و اطرافيانش پايانبخش وظيفه رسالتش بود. آنگاه كه ديگر اين آيات روشنى بخش براى آنها سودى در برنداشت و به همين سبب به نفرين موسى عليه السلام عذاب برايشان نازل شد. خداوند مى‌فرمايد:

وَقَالَ مُوسَى‌ رَبَّنَا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلأَهُ زِينَةً وَأَمْوَالًا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا رَبَّنَا لِيُضِلُّوا عَن سَبِيلِكَ رَبَّنَا اطْمِسْ عَلَى‌ أَمْوَالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلَى‌ قُلُوبِهِمْ... [٣].

«موسى گفت: پروردگارا! تو فرعون و اطرافيانش را زينت و اموالى (سرشار) در زندگى دنيا داده‌اى‌، پروردگارا! در نتيجه (بندگانت را) از راه تو گمراه مى‌سازند. پروردگارا! اموالشان را نابود كن؛ و (به جرم گناهانشان‌،) دلهايشان را سخت و سنگين ساز، به گونه‌اى كه ايمان نياورند تا عذاب دردناك را ببينند...»

هفت- حضرت سليمان عليه السلام: