ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٤٤ - چهارم- كفر ورزيدن به لقاء اللَّه، سرچشمه همه تباهيها

ما را انكار نمودند...»

و خداوند مى‌فرمايد:

وَقِيلَ الْيَوْمَ نَنسَاكُمْ كَمَا نَسِيتُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هذَا... [١].

«به آنها گفته شد: امروز فراموشتان مى‌كنيم همچنان كه شما ديدار چنين روزتان را فراموش كرده بوديد...»

ج- اعمال اين جماعت، بى‌اثر مى‌شود، حتّى اعمال نيكى كه بدون خلوص نيّت و اميداورى به آخرت انجام داده‌اند، براى آنها سودى در بر نخواهد داشت. خداوند مى‌فرمايد:

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ... [٢].

«و اعمال آنان كه آيات ما و ديدار قيامت را دروغ انگاشتند ناچيز شد...»

چ- خداوند مى‌فرمايد:

أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بَآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ... [٣].

«آنان كه به آيات پروردگارشان و به ملاقات با او كفر ورزيدند، پس اعمالشان ناچيز شد...»

ح- به سبب آنكه خدا آنان را فراموش كرده و كارهاى صالحشان نيز از ميان رفته، عذاب بر ايشان نازل مى‌شود، اگرچه آنها اين عذاب را تكذيب مى‌كردند و به حق كفر مى‌روزيدند.

خداوند مى‌فرمايد:

وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَروا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ فَأُولئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ‌ [٤].

«و امّا آنهايى كه كافر شده‌اند و آيات ما را تكذيب مى‌كنند و ديدار آخرت را دروغ مى‌انگارند، همگى در عذاب خداوند احضار مى‌شوند.»

خ- از آنجا كه ايشان، لقاى خدا را فراموش كردند خدا نيز آنها را فراموش كرد و از آنجا كه (به همان سبب) مرتكب حرام مى‌شوند، مستحقّ عذاب جاودان مى‌گردند.