ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣١٢ - دوم- فرمانبرى و محبّت

حساب پس دادن قرار خواهد گرفت. خداوند مى‌فرمايد:

قُلْ إِن كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌ [١].

«بگو اگر خدا را دوست مى‌داريد از من پيروى كنيد تا او نيز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد كه خداوند آمرزنده و مهربان است.»

پس از اين، خدا بر اطاعت، تأكيد مى‌كند و مى‌فرمايد:

قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوا فَإِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْكَافِرِينَ‌ [٢].

«بگو: از خدا و رسولش فرمان ببريد پس اگر رويگردان شدند بدانند كه خدا كافران را دوست ندارد.»

بدين ترتيب، سياق آيات پيوند ميان حبّ الهى و رسول او و فرمانبرى از رسول را توضيح مى‌دهد (گويى كه والاترين اطاعت، آن است كه از محبّت و عشق سرچشمه گيرد).

در حديث شريف آمده است:

يك- يونس بن ظبيان مى‌گويد: امام صادق عليه السلام فرمود: «مردم، سه گونه خدا را مى‌پرستند: يك گروه او را از سر رغبت به ثوابش مى‌پرستند كه اين عبادت آزمندان است، و اين همان طمع است. و يك گروه از سر ترس از آتش خدا را مى‌پرستند كه اين هم عبادت بردگان است و اين همان ترس است ولى من خدا را مى‌پرستم چون به او عشق مى‌ورزم و اين عبادت ارجمندان است. اين همان امن است كه اين سخن پروردگار يادآور همين امر است:

... وَهُم مِن فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ‌ [٣] «و آنان از هراس آن روز ايمنند»، قُلْ إِن كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ... [٤].

«بگو اگر خدا را دوست مى‌داريد از من پيروى كنيد تا او نيز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد...»

پس هر كس خدا را دوست بدارد خدا نيز او را دوست خواهد داشت و هر