ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٨٠ - دوم- نفى چند خدايى

خدايى نيست...»

چ- و از زبان صالح پيامبر و حضرت شعيب عليهما السلام نيز اينگونه آمده:

وَإِلَى‌ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحاً قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ... [١].

«و بر قوم ثمود، برادرشان صالح را فرستاديم. گفت: اى قوم من! اللَّه بپرستيد. شما را هيچ خدايى جز او نيست...»

وَإِلَى‌ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْباً قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ... [٢].

«و بر مردم مدين، برادرشان شعيب را فرستاديم. گفت: اى قوم من! اللَّه را بپرستيد، شما را خدايى جز او نيست...»

ح- همچنين فراخوان به توحيد از درختى كه به نام خداوند يكتا سخن مى‌گفت برخواست و به اخلاص در عبوديت و برپا كردن نماز براى ياد الهى دستور مى‌داد. خداوند مى‌فرمايد:

إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَاإِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي‌ [٣].

«خداى يكتا من هستم. هيچ خدايى جز من نيست. پس مرا بپرست وتا مرا ياد كنى نماز بگزار.»

خ- و در يك سخن، اين گزيده و چكيده رسالتهاى الهى به سوى مردم است كه بايد تنها خدا را بپرستند، زيرا اوست خدا و جز او خدايى نيست. خداوند مى‌فرمايد:

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَ نَّهُ لَاإِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ‌ [٤].

«ما پيش از تو هيچ پيامبرى نفرستاديم، جز آن كه به او وحى كرديم كه جز من خدايى نيست‌. پس مرا بپرستيد.»