ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٧ - يازدهم- عاقبت پرهيزكاران در آخرت

و قلب شخص پرهيزكار، نور پروردگار خويش را دريافت مى‌كند. خداوند مى‌فرمايد:

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ* فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ [١].

«پرهيزكاران در باغها و كنار جويباران هستند* در جايگاهى پسنديده نزد فرمانروايى توانا.»

به راستى كه اين، كرامت، عزّت و فخر است كه آدمى- اين مخلوق به غايت ضعيف و عاجز و محدود- به اين مقام والا نايل آيد و در جايگاه صدق بنشيند كه نه غرورى در آن راه دارد و نه فريب و باطلى و نه رؤيا و نه آرزو و نه خيالى، بلكه جايگاه صدقى است در درگاه خداوند مالك كه دارايى او حدّى ندارد و در قدرت او عجزى ره نمى‌يابد.

٢٠- خداوند مى‌فرمايد: إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ‌ [٢].

«براى پرهيزكاران نزد پروردگارشان بستانهايى است پر نعمت.»

٢١- از گستردگى نعمتهايى كه احساس پرهيزكاران را به نعمتها و لذّتهاى فراوان آن ژرفينه مى‌كند همان است كه بديشان گفته مى‌شود اين پاداش اعمال آنهاست، در برابر خوراكيهاى گواراى بهشتى، هيچ‌كس درخواست پاداش و اجرتى از آنها نمى‌كند، زيرا آنها در روزهاى گذشته و در دنيا پاداش آن را پرداخته‌اند. خداوند مى‌فرمايد:

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ* وَفَوَاكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ* كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئاً بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ‌ [٣].

«پرهيزكاران در سايه‌ها و كنار چشمه سارانند* با هر ميوه‌اى كه آرزو كنند* به پاداش كارهايى كه مى‌كرده‌ايد بخوريد و بياشاميد شما را گوارا باد.»

٢٢- باغها، تاكستانها و دختركان نارپستان (دختركان بالغى كه سينه‌هاشان‌