ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣١ - نهم- رشد دادن تقوى

«اين چنين آن را قرآنى عربى (فصيح و گويا) نازل كرديم و در آن گونه گون هشدار داديم شايد تقوى پيشه كنند؛ يا براى آنان تذكّرى پديد آورد.»

٣- تنوّع ضرب‌المثلهاى قرآنى (براساس نيازهاى روانى و معيشتى بشر) با هدف يادآورى به انسانها و در نتيجه رساندن آنها به درجه تقوى است. خداوند حكم مى‌فرمايد:

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ* قُرْآناً عَرَبِيّاً غَيْرَ ذِي عِوَجٍ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ‌ [١].

«ما دراين قرآن براى مردم هرگونه مثلى آورديم شايد پند گيرند* قرآنى به زبان عربى بى‌هيچ انحراف و كجى. شايد پروا كنند.»

٤- مثال‌هاى قرآن از ميان ملّتهاى گذشته، بيان هلاك شدن آنها و هشدار دادن قرآن به كيفر آخرت، همگى به هدف رشد دادن تقوى فروفرستاده شده است. خداوند مى‌فرمايد:

وَمَا عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِن شَيْ‌ءٍ وَلكِن ذِكْرَى‌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ‌ [٢].

«كسانى كه پرهيزكارى پيشه كرده‌اند به گناه كافران باز خواست نخواهند شد ولى بايد آنان را پند دهنده باشند كه پرهيزكار شوند.»

٥- خداوند مى‌فرمايد:

فَجَعَلْنَاهَا نَكَالًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ‌ [٣].

«و آنها را عبرت معاصران و آيندگان و اندرزى براى پرهيزكاران گردانيديم.»

بدين سان كيفر نازل شده به مردمان گذشته براى اندرز پرهيزكاران بوده است.

٦- شايد اندرز به مفهوم آن باشد كه به بصيرت شخص آگاه بيفزايد و قرآن، اندرزى براى پرهيزكاران است، زيرا به تقواى آنها مى‌افزايد. خداوند مى‌فرمايد: