ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٣ - سيزده- حق ماندگار است

مى‌گذرد داناست.»

٤- اين اراده والاى خداوندى است كه با كلمات خود، حق را به كرسى مى‌نشاند تا كافران را از ميان ببرد. (و اين مارا به ضرورت شتاب به سوى ايمان به حق و كفر نورزيدن بدان وامى‌دارد. خداوند مى‌فرمايد:

... وَيُرِيدُ اللَّهُ أَن يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ‌ [١].

«و خداوند مى‌خواهد حق را با كلمات خود تقويت، و ريشه كافران را قطع كند.»

٥- باطل ذاتاًفاقد پيوستگى است، زيرا از ميان رونده است و از همين رو هنگام آمدن حق، از ميان مى‌رود. خداوند مى‌فرمايد:

وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقاً [٢].

«و بگو: حق آمد و باطل نابود شد؛ يقيناً باطل نابود شدنى است.»

٦- بدين سان خداوند حق (كتاب خدا، رسول خدا و آيات آگاهى بخش) را بر سر باطل (خرافات، افسانه‌ها و فرهنگهاى شرك آلود) سركوب مى‌كند و بر آن چيرگى مى‌يابد و باطل از هم فرومى‌پاشد. خداوند مى‌فرمايد:

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ... [٣].

«بلكه ما حق را بر سرِ باطل مى‌كوبيم تا آن را هلاك سازد؛ و اين گونه، باطل محو و نابود مى‌شود...»

٧- همان گونه كه روشنايى و تاريكى نيز چنين‌اند، چه هرگاه نور بيايد تاريكى از هم پاشيده مى‌شود و به پايان مى‌رسد، حق و باطل نيز چنين‌اند. خداوند مى‌فرمايد:

قُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ [٤].

«بگو: حق آمد؛ و باطل نمى‌تواند آغازگر چيزى باشد، و نه تجديد كننده آن.»