ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٨ - يازده- وعده حق

و سبكسر گردانند.»

١١- در سوره فاطر، آنجا كه خداوند بندگانش را از پايان غفلت از وعده الهى بر حذر مى‌دارد، نشانه‌هاى خود را در كائنات و در جان ايشان به ياد آنها مى‌آورد، در آغاز سوره به دو عامل هشدارشان مى‌دهد: غفلت از وعده الهى و فريفتگى به دنيا و شيطان. خداوند مى‌فرمايد:

... إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ [١].

«... وعده خدا حق است. زندگى دنيا شما را نفريبد و آن شيطان فريبنده به (كَرَم) خدا مغرورتان نگرداند.»

١٢- در آيه‌اى مشابه، همين واژگان را در اواخر سوره لقمان پس از هشدار دادن از روز رستخيز مى‌بينيم، همچنين آيه همانندى را در سوره غافر مى‌يابيم. خداوند متعال پس از آن كه به پيامبرانش وعده مى‌دهد كه در زندگى دنيا و هنگام حضور گواهان در روز قيامت، ياريشان خواهد رساند، به پيامبر دستور مى‌دهد از آنجا كه اين وعده، حق است شكيبايى در پيش گيرد. خداوند مى‌فرمايد:

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ... [٢].

«صبر كن كه وعده خدا حق است و براى گناهت استغفار كن...»

١٣- آنگاه پروردگار، سرنوشت كافرانى را كه پيامبران را باور نكردند در روز رستاخيز براى رسولش بيان مى‌دارد، و بار ديگر به او دستور مى‌دهد صبر در پيش گيرد. خداوند مى‌فرمايد:

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ‌ [٣].

«پس صبر كن، البتّه وعده خدا راست است. يا بعضى از آن چيزها را كه به آنها وعده داده‌ايم به تو نشان مى‌دهيم يا تو را بميرانيم و آنها به نزدما باز گردانيده شوند.»