توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٧٦ - خاصيت قيد تاول در تعريف مجاز

قوله: لانّه مراده و معتقده: ضمير در [لانّه‌] به اسناد انبات به ربيع راجع بوده و ضمائر در [مراده‌] و [معتقده‌] به جاهل باز مى‌گردند.

قوله: و كذا شفى الطّبيب المريض: اينعبارت مثال است براى [نحو ما مرّ] كه مصنّف در متن آورده.

قوله: و نحو ذلك: و آن هرعبارتى استكه اسناد در آن با اعتقاد تنها موافق بوده نه واقع همچون اسناد فعل به اسباب عادى مشروط باينكه قائل باسناد مزبور معتقد باشد چنانچه بگويد:

هيزم را آتش سوزاند و چاقو ريسمان را بريد و قيچى كاغذ را برش داد.

قوله: فقوله [بتأوّل يخرج ذلك‌]: ضمير در [قوله‌] بمصنّف راجع بوده و مشاراليه [ذلك‌] قول جاهل است.

قوله: و الاقوال الكاذبه: مثل اينكه متكلّم با علم به قعود زيد بگويد: زيد ايستاده است.

قوله: و هذا تعريض بالسكّاكى: مشاراليه [هذا] قول مصنّف است كه گفته [و قولنا بتأوّل الخ‌].

قوله: حيث جعل التأوّل الخ: ضمير فاعلى در [جعل‌] به سكّاكى راجع است.

قوله: و للتنبيه على هذا: مشاراليه [هذا] تعريض به سكّاكى است.

قوله: مع انّه ليس ذلك من دأبه: ضمير در [انّه‌] به معناى [شأن‌] بوده و مشاراليه [ذلك‌] بيان فائده قيد ميباشد و ضمير