اسماعيليان و مغول و خواجه نصير الدين طوسي - حسن امین - الصفحة ٢٤٦ - فرقه بهره

اصطلاح «بهره» به كلمه «تاجر» اشاره دارد بهره از كلمه‌uvrohoV وههروو، كه يك اصطلاح گجراتى است و به معناى تجارت مى‌باشد، مشتق شده است. برخى خانواده‌هاى اسماعيلى مى‌پندارند كه اين فرقه به مهاجران حجازى در مصر منتسب هستند. اقامه دليل بر اين مطلب دشوار است. البته برخى ازدواج‌هاى درونى مخصوصا با عرب‌هاى يمنى از بخش اسماعيليان مستعلوى صورت گرفته و به تازگى ميان سليمانى‌ها و اهل سنت و شيعه و هندوها و حتى اروپائيان ازدواج‌هايى اتفاق افتاده است اما اكثر افراد جامعه بهره با خارج از جامعه خود ازدواج نمى‌كنند.

بدون شك اجداد اكثر فرقه بهره در هند در اثر تلاش داعيان اسماعيلى به اين فرقه گرويده‌اند. يكى از اين داعيان، فردى است به نام عبد اللّه كه از طرف فرقه امام مستعلى به هند فرستاده شد. گفته مى‌شود وى شهر كامباى را كه در غرب هند واقع است، براى اقامت برگزيد و در آن‌جا اقدام به فعاليت براى دعوت اسماعيلى كرد. اين داستان به اشكال و قالب‌هاى ديگرى هم نقل شده كه يكى از آنها در رساله «الترجمة الظاهرة لفرقة البهره الباهرة» ذكر شده است.

نسخه‌اى از اين رساله در كتابخانه انجمن سلطانيه آسيا، شاخه بمبئى موجود است. اين رساله توسط ك. م. جهاورى تحت عنوان‌[١].fo yrotsiH yradnegehA sarohoB به زبان انگليسى ترجمه شده است.

اين كتاب توسط ه. م فخر (طالب)[٢] به چاپ رسيد. موضوعات ديگرى از محمد على كه امروزه مزارش در كامباى است و از نخستين داعيان فرقه مستعليه در هند به شمار مى‌رود (ت ٥٣٢ ه- ١١٣٧ م) نگاشته شده است. سپس‌

[١]در مجله‌SARBBi ، ١٩٩٣ م، جلد نهم، صفحه ٣٧- ٥٢.

[٢]مجله‌SRBBI ، ١٩٤٠ م، جلد ١٦، ص ٨٨.