اسماعيليان و مغول و خواجه نصير الدين طوسي - حسن امین - الصفحة ٣٧٢ - حكومت فاطمى

معارضان يكى پس از ديگرى، ما در اين كار شب و روز مى‌گذرانيم و از خداوند بر آنچه كه از امور مردم بر عهده ما گذاشته و بر ما واجب كرده است، يارى مى‌طلبيم [تا] در وظايف خود و انجام امور مردم [موفق شويم‌] و در اصلاح و هدايت امت به سوى خير و صلاح دنيا و آخرتشان، از خدا يارى مى‌جوييم».

وى از دكتر محمد حمدى المنياوى در كتاب «الوزارة و الوزراء فى العصر الفاطمى، صفحه ٣٨ چنين نقل مى‌كند كه:

بدون شك در سراسر حكومت فاطميان، [حتى‌] با غير مسلمانان رفتار شايسته‌اى مى‌شد. [به‌طورى كه‌] مناصب دولت را بدون در نظر گرفتن اعتقاد و مذهب، به انسانهاى شايسته مى‌سپردند.

و از دكتر عبد اللطيف حمزه در كتاب (الحركة الفكرية في مصر) صفحه ٥٧ نقل مى‌كند:

حق اين است كه فاطميان به گونه‌اى حاذق و ماهر بودند كه توانستند نظر ملت مصر را به شدت به سوى خود جلب نمايند و عظمت حكومت فاطمى بزرگوارى مردانش را كه مصر تا قبل از برپايى اين حكومت، نظيرش را به خود نديده بود، به مصريان بنمايانند.

وى از محمد عبد اللّه عنان، در كتاب (الحاكم بأمر اللّه) صفحه ٣٤٩ و ٣٥٠ چنين نقل مى‌كند:

زندگى درخشان اجتماعى آينه‌اى بود براى دولت فاطمى كه بسيارى از ويژگيهاى قدرت و عظمت و درخشش و الهامات روشهاى سياسى و دينى و فكرى را منعكس مى‌كرد. مصريان به سبب جديت در پاسدارى و تبعيت از راهكارها و هدف‌هاى مذهبى دولت جديد، با سرور و شادى بيادماندنيشان، به‌