اسماعيليان و مغول و خواجه نصير الدين طوسي - حسن امین - الصفحة ٢٦٥ - به سوى الموت

همچنان در اين دره پر آب و دور از دسترس حركت مى‌كرديم. اين، پل چهارم بر نهر چهارم از نهرهاى انشعابى از رودخانه شاهرود است، و اين، روستاى شترخان است كه از آن به سمت نهر پنجم از نهرهاى انشعابى از رودخانه شاهرود در حركت هستيم ولى بر اين نهر به دليل كوچك بودنش پلى نصب نشده، لذا از ميان آب عبور كرديم.

در اين‌جا راه صاف و هموار به پايان رسيد. لازم بود كه براى رسيدن به مقصد، راهى را كه حركت در آن دشوار است طى كنيم. به همين منظور با عبور از نهرهاى پى‌درپى كه اينها نيز نهرهاى كوچك انشعابى از رود شاهرود بود، به حركتمان ادامه داديم.

پس از آن، صعود بسيار دشوار از كوههايى كه از شگفت‌انگيزترين كوههاى دنياست و نقاط مختلف آن از مزارع و درختان خالى نبود، شروع شد.

پس از مقدارى راه رفتن، با عبور از نهر كوچكى دوباره از شيب تندى پايين آمديم و سپس مجددا به صعودى سخت ادامه داديم تا اين‌كه به روستاى كازر خان رسيديم.

به دليل اين‌كه كمتر اتومبيلى از اين روستا عبور مى‌كرد، رسيدن اتومبيل ما به اين روستا عامل تجمع كودكان و حتى برخى مردان روستا شد كه با شگفتى مى‌خواستند بدانند ما كه هستيم و براى چه كارى به اين‌جا آمده‌ايم.

كازر خان نزديك دامنه كوهى است كه قلعه الموت در آن واقع است و قلعه الموت برفراز يكى از قله‌هاى نزديك اين روستا و در مقابل آن قرار دارد.

بين اين دو، دره‌اى به صورت خندق بزرگى، فاصله انداخته است. اين روستا از هر طرف با درختان مختلف احاطه شده است.

ساعت دوازده و نيم به اين روستا رسيديم. فاصله بين شهر قزوين‌