اسماعيليان و مغول و خواجه نصير الدين طوسي - حسن امین - الصفحة ٣٦٤ - حكومت فاطمى

سرور شماست. تا اين‌كه به خيمه‌اى كه براى او برپا شده بود، رسيد و وارد آن شد و فرمان داد اليسع را بيابند. او را يافتند و گرفتند و تازيانه زدند و كشتند».

بدين‌گونه دوران اختفاى ائمه پايان يافت و دوره ظهور فرا رسيد نخست در سجلماسه با عبد اللّه مهدى بيعت شد سپس يك بيعت عمومى در قيروان و پس از آن در رقاده با او انجام گرفت، و اين در سال ٢٩٦- ٢٩٧ ه بود كه دولت فاطميه بنا نهاده شد. در برپايى حكومت فاطميه، ابن سعدون الورجيلى در قصيده‌اى چنين مى‌سرايد:

عبد اللّه مهدى تصميم گرفت پايتخت جديدى براى حكومتش برپا كند و براى اين منظور شهر فاطميه را انتخاب كرد و در سال ٣٠٣ ه به آن‌جا نقل مكان نمود وقتى به آن‌جا رفت گفت: اينك بر بانوان فاطمى ايمن شدم.

حكومت فاطمى:

ما در اين كتاب در پى تاريخ‌نگارى حكومت فاطمى نيستيم و تنها به مختصرى براى خوانندگان اكتفا مى‌كنيم:

پس از آن‌كه نگارش تاريخ حكومت فاطمى به دست سخت‌ترين دشمنان آن انجام پذيرفت و آنان جهت تحريف و مسخ نمودن اين تاريخ عمل كردند، اخيرا تحقيقات نسبتا منصفانه‌اى درباره اين حكومت آغاز گرديده است.

(١)- [اين امير مؤمنان است كه در مقابل قدوم او پايه‌هاى همه امارت‌ها و اميران خاضع و ذليلند.

اين امام فاطمى است كه مغرب جهان اسلام از مشكلات ايمن شد.

و شرق، نه شامش و نه عراقش راه گريزى از سپاه پيروزمند او ندارد.]