اسماعيليان و مغول و خواجه نصير الدين طوسي - حسن امین - الصفحة ١٣٨ - نمونهاى از خلط بين اين دو فرقه و مذاهبشان

چاپ رسيده، مراجعه مى‌كردند، در مى‌يافتند كه اين مذهب در تمامى مصر منتشر بوده و تا زمان اين كتاب و حتى بعد از آن همچنان منتشر است و زوال آن از مصر در اثر اوضاع و احوال و حوادثى بوده كه براى نابودى هر مذهب ديگرى- هرچند گسترده- كافى بوده است.

خامسا: آنچه از اين دائرة المعارف نقل كرديم، شامل تمامى اشتباهات و اغلاط آن نبود. مثلا در جاى ديگرى از اين كتاب آمده است: «امام جعفر صادق عليه السلام رهبر گروه زيديه بوده است». خود قضاوت كنيد كسى كه اين حقيقت بديهى را نداند، چگونه مى‌توان به مطالب ديگرى كه اظهار كرده است اعتماد نمود؟!

در آينده باز از فرقه «بهره» سخن خواهيم گفت.

*** در يكى از مجلات، مقاله‌اى به چاپ رسيده كه نويسنده، مطالبى را از ابن تيميه درباره ارتباط خواجه نصير الدين طوسى و اسماعيليان نقل كرده كه باطل است. البته عادت ابن تيميه در سخن گفتن با مخالفان عقيدتى خود همواره چنين بوده است. گفتار زير پاسخى است بر سخن او كه گرچه موجب تكرار برخى مطالب گذشته است، اما براى تكميل روند بحث و پاسخ، ناگزير از آن هستيم:

يكى از نويسندگان، در مقاله‌اى كه در شماره دوازدهم مجله فوق‌الذكر منتشر شده كلامى را از ابن تيميه درباره اسماعيليان و خواجه نصير الدين طوسى نقل كرده كه عبارات آن چنين است:

«تاتارها تنها به مساعدت اسماعيليان ملحد توانستند به بغداد حمله كنند و خليفه عباسى و ديگر فرماندهان مسلمان را به قتل برسانند يكى از مهم‌ترين‌