اسماعيليان و مغول و خواجه نصير الدين طوسي - حسن امین - الصفحة ٢٤٧ - فرقه بهره

در گجرات خاندان جالوكيه انهيلاواذا به قدرت مى‌رسند گويا اين خاندان هندى نه تنها جلوى فعاليت اسماعيليان و داعيان آنها را نگرفتند، بلكه آنان را تشويق به ادامه دعوتشان كردند كه موجب شد به پيروزى‌هايى نايل شوند.

در سال ١٢٧٩ دوره حكومت اين خاندان به پايان رسيد و گجرات دوباره براى مدتى تحت سلطه حكومت دهلى قرار گرفت. در طى سال‌هاى ١٣٩٦ تا ١٥٧٢، به دليل اين‌كه بهره‌ها احيانا در معرض تعقيب و پيگيرى برخى حكام مستقل گجرات بودند، همواره فضاى اين منطقه براى فرقه بهره فضاى آزاد و مناسبى نبوده است.

رئيس اين فرقه تا سال ٩٤٦ ه (١٥٣٩ م) در يمن زندگى مى‌كرد و در آن‌جا پيروان اين فرقه براى زيارت او مى‌آمدند و عشريه‌شان را به او مى‌پرداختند و در كارهايى كه تصميم به انجام آن داشتند، با او مشورت مى‌كردند. در سال ٩٤٦ ه، يوسف بن سليمان به هند مهاجرت كرد و در سيدپور (حكومت بمبئى) اقامت گزيد پس از ٥٠ سال يعنى پس از درگذشت داعى داود بن عجب شاه در سال ٩٩٦ ه (١٥٨٨ م) در اين فرقه شكافى روى داد، به اين صورت كه بهره‌هاى گجرات كه اكثر افراد اين فرقه را تشكيل مى‌دادند، داود بن قطب شاه را به‌عنوان جانشين داعى قبلى انتخاب كردند و نص آن را براى يارانشان در يمن فرستادند.

اما پس از چندى، تعداد محدودى از افراد اين فرقه، فردى را به نام سليمان كه ادعاى خلافت حقيقى داود بن عجب شاه را داشت، به‌عنوان داعى انتخاب كردند. اين سند همچنان نزد دعوت سليمانيه محفوظ است، اما صحت آن نه از جنبه حقوقى و نه از جنبه علمى، ثابت نشده است.

سليمان در احمد آباد وفات كرد و همچنان مرقد او و رقيبش داود بن قطب شاه، مورد احترام پيروانشان است. پيروان سليمان به نام سليمانى‌ها معروفند.