می‌گیرد ، و حتی در زمان خلافت همان طور فکر می‌کند ] . البته وقتی اسلام‌ توسعه پیدا کرد ، دنیای اسلام ثروتمند شد و غنائم به سوی آن سرازیر شد . این را ما هم قبول داریم که آنگاه که سیل ثروت به دنیای اسلام ریخت ، ایمان صدها نفر از مسلمین را هم با خودش برد . ما اصل تأثیر را درباره‌ بسیاری از افراد انکار نمی‌کنیم ، ولی گفتیم این را به صورت اصل کلی قبول‌ نمی‌کنیم . زبیر یک مسلمان با ایمان بود . زبیر را چه فاسد کرد ؟ ثروت و هنگفت و غنائم بی حساب که ریخت به دامنش و شد صاحب هزار اسب ، و هزار غلام و چندین خانه : یک خانه در مصر ، یک خانه در کوفه و یک خانه‌ در مدینه . طلحه را چه فاسد کرد ؟ همینها . و خیلی دیگر از اصحاب پیغمبر را بدون شک یا مقام و خلافت فاسد کرد ، آرزوی مقام و طمع به مقام فاسد کرد و یا پول و ثروت فاسد کرد ، ولی اگر این اصل کلی صحیح می‌بود باید تمام اصحاب پیغمبر العیاذ بالله در یک مسیر قرار بگیرند و همین قدر که‌ پول و مقام آمد ، این سیل پول و مقام همه را یک جور حرکت بدهد . ولی ما می‌بینیم در این میان استوانه‌هایی هستند که این سیلهای عظیم که حرکت کرد و آمد نتوانست آنها را تکان بدهد .

سلمان

نه تنها این جاه و مقامها و این ثروتهای فوق العاده ، علی را نتوانست‌ تکان بدهد ، شاگردانش را هم نتوانست تکان بدهد . مگر سلمان را توانست‌ یک ذره عوض بکند ؟ سلمان حاکم مدائن همان