اینکه مرکز بت‌پرستی عربستان بود و دیگر اینکه مرکز تجارت و بازرگانی‌ بود و سرمایه‌داران عرب در مکه خفته بودند و برده‌داران عرب در مکه بودند . اینها برده‌ها و کنیزها را خرید و فروش می‌کردند . در نتیجه مرکز عیش و نوش اعیان و اشراف هم همین شهر بود . انواع لهو و لعبها ، شرابخواریها ، نواختنها ، رقاصی‌ها ، به طوری که می‌رفتند کنیزهای سپید و زیبا را از روم از همین شام و سوریه ) می‌خریدند و می‌آمدند در مکه به اصطلاح عشرتکده‌ درست می‌کردند و از این عشرتکده‌ها استفاده مالی می‌کردند که یکی از چیزهایی که قرآن به خاطر آن سخت به اینها می‌تازد ، همین است، می‌فرماید: « و لا تکرهوا فتیاتکم علی البغاء ان اردن تحصنا »[١] .
آن بیچاره‌های بدبخت ( کنیزها ) می‌خواستند عفاف خودشان را حفظ کنند ، ولی اینها به اجبار این بیچاره‌ها را وادار به زنا می‌کردند و در مقابل ، پولی می‌گرفتند . خانه های مکه در دو قسمت بود ، در بالا و پائین شهر بود . بالاها را اعیان و اشراف همیشه صدای تار و تنبور و بزن و بکوب و بنوش‌ بلند بود . پیغمبر اکرم در تمام عمرش هرگز در هیچ مجلسی از این مجالس‌ دائر مکه شرکت نکرد .
در دوران قبل از رسالت ، به صداقت و امانت و عقل و فطانت معروف و مشهور بود . او را به نام محمد امین می‌خواندند . به صداقت و امانتش‌ اعتماد فراوان داشتند . در بسیاری از کارها به عقل او اتکا

[١] سوره نور ، آیه . ٣٣