قرار می‌دهد . . ٢١ صبح و شامی بر مؤمن نمی‌گذرد مگر آنکه بر خود گمان خطا ببرد . . ٢٢ سخت‌ترین دشمن تو ، همانا نفس اماره است که در میان دو پهلوی تو جا دارد . . ٢٣ دلاورترین مردم آن است که بر هوای نفس ، غالب آید . . ٢٤ با هوای نفس خود نبرد کنید تا مالک وجود خود گردید . . ٢٥ خوشا به حال کسی که توجه به عیوب خود ، او را از توجه به عیوب‌ دیگران باز دارد . . ٢٦ راستی به دل آرامش می‌بخشد و از دروغ ، شک و پریشانی می‌زاید . . ٢٧ مؤمن آسان انس می‌گیرد و مأنوس دیگران می‌شود . . ٢٨ مؤمنین همچو اجزاء یک بنا ، همدیگر را نگاه می‌دارند . . ٢٩ مثل مؤمنین در دوستی و علقه به یکدیگر ، مثل پیکری است که چون‌ عضوی از آن به درد بیاید ، باقی اعضا به تب و بی خوابی دچار می‌شوند . . ٣٠ مردم مانند دندانه‌های شانه ، با هم برابرند . . ٣١ دانش جوئی بر هر مسلمانی واجب است . . ٣٢ فقری سخت‌تر از نادانی و ثروتی بالاتر از خردمندی و عبادتی والاتر از تفکر نیست . . ٣٣ از گهواره تا به گور ، دانشجو باشید . . ٣٤ دانش بجوئید گرچه به چین باشد . . ٣٥ شرافت مؤمن در شب زنده‌داری و عزت او در بی نیازی از