بنشانی و به او نگاه بکنی تا تبرک بشود ، یا به بچه‌ام دعا بکنی ، می‌فرمود : بسیار خوب . حدیث دارد ، شیعه و سنی روایت کرده‌اند که گاهی‌ اتفاق می‌افتاد بچه در دامن پیغمبر ادرار می‌کرد . تا او ادرارش شروع می‌شد ، پدر و مادرها ناراحت و عصبانی می‌دویدند که بچه را از بغل پیغمبر بگیرند . می‌فرمود : « لا تزرموا » این کار نکنید ، بچه است ، ادرارش‌ گرفته است ، کاری نکنید ادرار بچه قطع بشود که موجب بیماری می‌شود ، و این مسئله‌ای است که در طب و روانشناسی امروز ثابت شده که این کار بسیار اشتباه است : گاهی پدر و مادرهایی بچه‌شان را در جایی نشانده‌اند ، این بچه ادرار می‌کند ، برای اینکه جلوی ادرار بچه را بگیرند فورا او را با عصبانیت پرت می‌کنند آن طرف یا به سرش فریاد می‌کشند ، و بسا هست‌ که این بچه یک بیماری پیدا می‌کند که تا آخر عمر اثرش از بین نمی‌رود ، چون یک حالت هیجان و گمراهی پیدا می‌کند . از نظر بچه ادرار کردن یک‌ امر طبیعی است ، بعد مواجه می‌شود با عکس العمل شدید پدر یا مادر . طبیعت می‌گوید ادرار کن ، امر پدر یا مادر می‌گوید ادرار نکن ، در نتیجه‌ دچار هیجان و اضطراب و آشفتگی روحی می‌شود . تا این حد پیغمبر اکرم [ ملایم بود ] .

مشورت

« و شاورهم فی الامر ». این هم از شؤون اخلاق نرم و ملایم پیغمبر بود . [ قرآن می‌گوید ] پیغمبر ما ، عزیز ما ! در کارها با مسلمین مشورت کن . عجبا ! پیغمبر است ، نیازی به مشورت ندارد ، رهبری مشورت می‌کند که‌ نیاز به مشورت دارد . او نیاز به امر مشورت ندارد ولی