دیگران است . . ٣٦ دانشمندان ، تشنه آموختن‌اند . . ٣٧ دلباختگی ، کر و کور می‌کند . . ٣٨ دست خدا با جماعت است . . ٣٩ پرهیزکاری ، جان و تن را آسایش می‌بخشد . . ٤٠ هر کس چهل روز به خاطر خدا زندگی کند ، چشمه حکمت از دلش به‌ زبان جاری خواهد شد . . ٤١ با خانواده خود بسر بردن ، از گوشه مسجد گرفتن ، نزد خداوند پسندیده‌تر است . . ٤٢ بهترین دوست شما آن است که معایب شما را به شما بنماید . . ٤٣ دانش را به بند نوشتن در آورید . . ٤٤ تا دل درست نشود ، ایمان درست نخواهد شد و تا زبان درست نشود ، دل درست نخواهد بود . . ٤٥ تا عقل کسی را نیازموده‌اید ، به اسلام آوردن او واقعی نگذارید . . ٤٦ تنها به عقل می‌توان به نیکیها رسید . آنکه عقل ندارد از این تهی‌ است . . ٤٧ زیان نادانان ، بیش از ضرری است که تبهکاران به دین می‌رسانند . . ٤٨ هر صاحب خردی از امت مرا چهار چیز ضروری است : گوش دادن به‌ علم ، به خاطر سپردن و منتشر ساختن دانش و بدان عمل کردن . . ٤٩ مؤمن از یک سوراخ ، دوبار گزیده نمی‌شود . . ٥٠ من برای امت خود ، از بی تدبیری بیم دارم نه از فقر .