دیگری - که اینها در تاریخ رخ داده است - برای اینکه مردم را هدایت و راهنمایی کند ، می‌آید حدیثی از پیغمبر یا امام جعل می‌کند در حالی که غرض‌ شخصی ندارد بلکه غرضش هدایت مردم است ولی فکر می‌کند که اگر چنین حدیثی‌ از پیغمبر یا امام برای مردم نقل بکند مردم بهتر می‌پذیرند . مثلا [ با خود می‌گوید ] مردمی که این قدر غیبت می‌کنند و حرف لغو می‌زنند ، خوب است‌ برای اینکه غیبت نکنند و حرف لغو نگویند من بیایم حدیثی جعل بکنم در فضیلت فلان دعا که این حدیث را مردم بخوانند و بجای حرف لغو و بیهوده و غیبت بروند دعا بخوانند ، یا در ثواب قرآن بگویم فلان سوره قرآن را اگر چهل بار پشت سر یکدیگر بخوانید فلان اثر را دارد . آیا این کار خوبی است ؟ مسئلة : هدف مقدس است ولی یک کسی می‌خواهد با دروغ و جعل این هدف مقدس را تأمین بکند . آیا این درست است یا درست نیست ؟ در تاریخ ، خیلیها بوده‌اند که چنین کاری کرده‌اند . حدیثی‌ است که در اغلب کتب تفسیر نوشته‌اند ، ظاهرا در مقدمه مجمع البیان هم‌ هست و من مکرر در کتابها خوانده‌ام . این حدیث را از ابی بن کعب نقل‌ می‌کنند در فضائل مخصوص قرائت سوره‌های قرآن ، مثلا برای خواندن سوره سبح‌ اسم فضیلت خاصی ذکر می‌کنند ، سوره هل اتیک حدیث الغاشیة