خشن ، مردم از او می‌ترسیدند ، عبوس ( مثل مقدسهای ما ) و خشن که ابن‌ عباس می‌گفت فلان مسئله را تا عمر زنده بود جرأت نکردم طرح کنم و گفتم : درش عمر اهیب من سیف حجاج تازیانه عمر هیبتش از شمشیر حجاج بیشتر است‌ . چرا باید اینجور باشد ؟ ! علی در مسائل شخصی خوشخو و خنده‌رو بود و مزاح‌ می‌کرد ولی در مسائل اصولی انعطاف ناپذیر بود . برادرش عقیل چ ند روز بچه‌هایش را مخصوصا گرسنه نگه می‌دارد ، می‌خواهد صحنه بسازد ، آنچنان این‌ طفلکها را گرسنگی می‌دهد که چهره آنها از گرسنگی تیره می‌شود کالعظلم [١] بعد علی را دعوت می‌کند و به او می‌گوید این بچه‌های گرسنه برادرت را ببین‌ ، قرض دارم ، گرسنه هستم ، چیزی ندارم ، به من کمک کن . می‌فرماید : " بسیار خوب ، از حقوق خودم از بیت المال به تو می‌دهم " . برادر جان ! همه حقوق تو چه هست ؟ ! چقدرش خرج تو بشود و چقدرش به من برسد ؟ ! دستور بده از بیت المال بدهند . علی ( ع ) دستور می‌دهد آهنی را داغ و قرمز می‌کنند و جلوی عقیل که کور بود می‌گذارند و می‌فرماید : برادر ! بردار . عقیل خیال کرد کیسه پول است . تا دستش را دراز کرد سوخت . خود عقیل‌ می‌گوید مثل یک گاو ناله کردم . تا ناله کرد فرمود : « ثکلتک الثواکل یا عقیل اتئن من حدیدش احمیها انسانها للعبه و تجرنی‌ الی نار سجرها جبارها لغضبه » [٢] .

[١] [ مانند نیل ] . [٢] نهج البلاغه ، خطبه . ٢١٥ [ عقیل ! داغدیدگان به عزایت بنشینند ! آیا از آهنی که یک انسان از روی بازی و شوخی داغ نموده فریاد می‌کنی ، و مرا به سوی آتشی می‌کشی که خداوند جبار از روی خشم خود آنرا برافروخته‌ است ؟ ! ] .