است را برای شما بخوانم همین امشب همه گنهکاران شما توبه می‌کنند و همه‌ شما نماز شب خوان می‌شود ، [ در عین حال ] اسلام به من چنین کاری را اجازه‌ نمی‌دهد . آیا اسلام اجازه می‌دهد ما دروغ بگوییم که مردم برای امام حسین‌ اشک بریزند ؟ آن که می‌شنود که نمی‌داند دروغ است . اشک ریختن برای امام‌ حسین هم که شک ندارد اجر و ثواب دارد . آیا اسلام اجازه می‌دهد ؟ ابدا . اسلام نیازی به این دروغها ندارد . حق را با باطل آمیختن ، حق را از میان‌ می‌برد . وقتی انسان حق را ضمیمه باطل کرد ، حق دیگر نمی‌ایستد ، حودش‌ می‌رود . حق تاب اینکه همراه باطل باقی بماند ندارد . گفتند : یکی از علمای بزرگ یکی از شهرستانها پای منبری نشسته بود . یک آقایی که شال سیدی به سر داشت ، روضه‌های دروغ می‌خواند . آن آقا که‌ از مجتهدین خیلی بزرگ بوده ، از پای منبر گفت : آقا اینها چیست داری‌ می‌گویی ؟ یک وقت او از بالای منبر فریاد زد : تو برو دنبال فقه و اصولت‌ ، اختیار جد خودم را دارم ، هر چه دلم بخواهد می‌گویم . " اختیار جدم را دارم " یعنی چه ؟ ! غرضم این است : یکی از راههایی که از آن راه بر دین ضربه وارد شده‌ است از جنبه‌های مختلف ، رعایت نکردن این اصل است که ما همان طور که‌ هدفمان باید مقدس باشد ، وسائلی هم که برای این هدف مقدس استخدام‌ می‌کنیم باید مقدس باشد . مثلا ما نباید دروغ بگوییم ، نباید غیبت بکنیم‌ ، نباید تهمت بزنیم . نه فقط برای خودمان نباید دروغ بگوییم ، به نفع‌ دین هم نباید دروغ بگوییم ، یعنی به نفع دین هم نباید بی دینی بکنیم ، چون دروغ گفتن بی دینی است . به نفع دین دروغ گفتن ، به نفع دین بی دینی‌ کردن است . به