سیری در سیره نبوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩٧
ما البته در اصطلاح متجددین سرنوشت بدی پیدا کرده . الان در میان متجددین " تبلیغ " معنایش این است که یک چیزی حقیقت ندارد ، با دروغ پراکنی میخواهیم آن را به خورد مردم بدهیم . ولی این ، اصطلاح غلط امروز است . من همیشه گفتهام اگر یک اصطلاح صحیحی ما در قرآن و سنت داریم و امروز اصطلاح تغییر کرده و مفهوم دیگری پیدا نموده ما نباید اصطلاح خودمان را رها کنیم . چون بعضی میگفتند این کلمه " تبلیغ " را دیگر به کار نبرید برای اینکه میدانید در عرف امروز وقتی میگوییم " تبلیغ " یعنی آن کاری که با روغن نباتی مثلا میکنند ، یعنی دروغ محض . مثلا میگویند اگر چند مثقالش را بخوری مثل آهو میتوانی بدوی ، از فیل نیرویت بیشتر میشود . هر جا گفتند تبلیغ یعنی دروغ . پس خوب است ما در اصطلاحات دینی خودمان کلمه تبلیغ را به کار نبریم ! گفتم چرا ؟ ! تبلیغ اصطلاحی است که در قرآن آمده ، بلاغ در قرآن آمده . وقتی یک اصطلاح ، یک معنی صحیح و درست دارد ما نباید به دلیل اینکه تحریفی در جامعه شده و معنی دیگری پیدا کرده آن را به کار نبریم . ما معنی خودمان را استعمال میکنیم و هم میگوییم که در قرآن و اساسا در لغت اصلی معنی تبلیغ چیست . تبلیغ یعنی رساندن پیام . پس قرآن ، هم کلمه بلاغ را به کار برده است و هم گفته است بلاغ مبین ، آشکار و آشکار کننده . آن دعوت کنندهای ، آن داعی و آن مبلغی در هدف خودش به نتیجه میرسد که بلاغش مبین باشد ، بیانش در عین اینکه در اوج حقایق است ساده باشد ، روشن باشد ، عمومی فهم باشد ، مردم حرفش را بفهمند و درک بکنند . آن آدمی که قلمبه سلمبه حرف میزند و مردم هم در آخر به به میگویند