زبان سلطان محمود و ایاز حرفهایی می‌گوید . اینها واقعیتی ندارد . قرآن ، پیغمبر ، ائمه و کسانی که تربیت شده این مکتب هستند محال است‌ که برای هدف مقدس ، از یک امر نامقدس ، مثلا از یک امر پوچ ، از یک‌ امر باطل ، از یک امر بی حقیقت ولو یک تمثیل استفاده کنند . این است‌ که ما شک نداریم که تمام قصص قرآن همان جور که قرآن نقل کرده است عین‌ واقعیت است . داستانی که قرآن نقل می‌کند ، ما بعد از نقل قرآن احتیاجی‌ نداریم که تأییدی از تواریخ دنیا پیدا بکنیم . تواریخ دنیا باید از قرآن‌ تأیید بگیرند . ایشان ( علامه طباطبائی ) در تفسیر المیزان این اصل را با ادله‌ای از آیات قرآن ثابت می‌کنند که اساسا در سیره انبیا چنین چیزی‌ وجود نداشته که حتی برای هدف مقدسشان از یک امر نامقدس استفاده بکنند.

دو سخن باطل شایع میان متجددین و متقدمین

در این زمینه یک حرفی در میان متجددین ما پیدا شده و یک حرفی در میان‌ بعضی از متقدمین ما ، و هر دوی اینها آنچنان به حقیقت ضربه زده‌اند که‌ خدا می‌داند . اما آنچه که در میان متجددین به اصطلاح طرح شده و خیلی هم‌ رویش تکیه می‌شود ، از فرنگیها گرفته شده است و مصریها با این قاعده و به این تعبیر بیان می‌کنند : الغایات تبرر المبادی یعنی هدف وسیله را مباح می‌کند . پس کوشش کن هدفت مقدس باشد . برای هدف مقدست از هر وسیله ولو نامقدس می‌توانی استفاده بکنی . و آنچه که در میان بعضی از متقدمین ما تا حدی معمول شده این است که یک حدیثی نقل می‌کنند که [ البته ]