سیری در سیره نبوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٨١

بودیم و قرار بود که در آنجا غذایی تهیه شود . گوسفندی آماده شده بود تا جماعت آن را ذبح کنند و از گوشت آن مثلا آبگوشتی بسازند و تغذیه کنند .
یکی از اصحاب به دیگران می‌گوید سر بریدن گوسفند با من ، دیگری می‌گوید پوست کندن آن با من ، سومی مثلا می‌گوید پخت آن با من و . . . پیغمبر اکرم می‌فرماید جمع کردن هیزم از صحرا با من . اصحاب عرض کردند : یا رسول الله ما خودمان افتخار این خدمت را داریم ، شما سر جای خودتان‌ بنشینید ، ما خودمان همه کارها را انجام می‌دهیم . فرمود بله ، می‌دانم ، من نگفتم که شما انجام نمی‌دهید ولی مطلب چیز دیگری است . بعد جمله‌ای‌ گفت ، فرمود : « ان الله یکره من عبده ان یراه متمیزا بین اصحابه » [١] .
خدا دوست نمی‌دارد که بنده‌ای را ببیند در میان بندگان دیگر که برای خود امتیاز قائل شده است . من اگر اینجا بنشینم و فقط شما بروید کار بکنید ، پس برای خودم نسبت به شما امتیاز قائل شده‌ام . خدا دوست ندارد که‌ بنده‌ای خودش را در چنین وضعی در بیاورد [٢] . ببینید چقدر عمیق است ! این مسئله به اصطلاح امروز " اعتماد به نفس " در مقابل اعتماد به‌ انسانهای دیگر حرف درستی است ، البته نه در مقابل اعتماد به خدا .
اعتماد به نفس سخن بسیار درستی است ، یعنی اتکال به انسان دیگر نداشتن‌ ، کار خود را تا جایی که ممکن است