سیری در سیره نبوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٩

« یرحموا اهل الذنوب و المعصیة » [١] .
اشخاصی که خدا به آنها توفیق داده که پاک مانده‌اند باید به بیماران‌ معصیت ترحم کنند .
گنهکاران لایق ترحم‌اند . یعنی چه ؟ آیا چون لایق ترحم‌اند پس چیزی به‌ آنها نگوییم ؟ یا نه ، اگر مریض لایق ترحم است یعنی فحشش نده و بی‌ تفاوت هم نباش ، معالجه‌اش کن . پیغمبر اکرم روشش روش یک طبیب‌ معالج بود . ولی می‌فرماید : طبیب هم با طبیب فرق می‌کند . ما طبیب‌ ثابت داریم و طبیب سیار . یک طبیب ، محکمه‌ای باز کرده ، تابلویش را هم نصب کرده و در مطب خودش نشسته ، هر کس آمد به او مراجعه کرد که‌ مرا معالجه کن ، به او نسخه می‌دهد ، کسی مراجعه نکرد به او کار ندارد .
ولی یک طبیب ، طبیب سیار است ، قانع نیست به اینکه مریضها به او مراجعه کنند ، او به مریضها مراجعه می‌کند و می‌رود سراغ مریضها . پیغمبر می‌رفت سراغ مریضهای اخلاقی و معنوی . در تمام دوران زندگیش کارش این‌ بود . مسافرت به طائفش برای چه بود ؟ اساسا در مسجدالحرام که می‌رفت‌ سراغ این ، سراغ آن ، قرآن می‌خواند ، این را جلب می‌کرد ، آن را دعوت‌ می‌کرد برای چه بود ؟ در ایام ماههای حرام که مصونیتی پیدا می‌کرد و قبایل‌ عرب می‌آمدند برای اینکه اعمال حج را به همان ترتیب بت پرستانه خودشان‌ انجام بدهند ، وقتی در عرفات و منا و بالخصوص در عرفات جمع می‌شدند پیغمبر از فرصت