حال این اصل آیا یک اصل مطلق است یا یک اصل نسبی ؟ آیا اسلام این اصل‌ را در یک زمان خاص معتبر می‌داند یا در همه زمانها ؟ در همه زمانها . مادام که دشمن وجود دارد اصل قدرت هم هست . ولی یک اصل دیگر داریم به‌ نام اصل اعمال قدرت . اعمال قدرت غیر از خود قدرت و توانایی ، و به‌ معنی اعمال زور است . آیا اسلام اعمال زور را جایز می‌داند و روا می‌دارد یا نه ؟ پیغمبر اکرم در سیره خودش اعمال زور هم می‌کرده است یا نمی‌کرده‌ ؟ می‌کرده ، ولی به طور نسبی . یعنی در یک مواردی اعمال زور را اجازه‌ می‌داد ، آنجایی که هیچ راه دیگری باقی نمانده بود . به تعبیر معروف ، می‌گویند : آخر الدواء الکی . به عنوان آخر الدوا اجازه می‌داد . حال‌ تعبیری از امیرالمؤمنین علی علیه السلام : علی جمله‌ای دارد درباره پیغمبر اکرم که در نهج البلاغه است و سیره‌ پیغمبر را در یک قسمت بیان می‌کند . می‌فرماید : طبیب پیغمبر پزشکی بود برای مردم . البته معلوم است که مقصود پزشک بدن نیست که مثلا برای مردم‌ نسخه گل گاوزبان می‌داد ، بلکه مقصود پزشک روان و پزشک اجتماع است . ²طبیب دوار بطبه‌» در اولین تشبیه که او را به طبیب تشبیه می‌کند می‌خواهد بگوید روش پیغمبر روش یک طبیب معالج بود با بیماران خودش . یک‌ طبیب معالج با بیمار چگونه رفتار می‌کند ؟ از جمله خصوصیات طبیب معالج‌ نسبت به بیمار ، ترحم به حال بیمار است . کما اینکه خود علی ( ع ) در نهج البلاغه می‌فرماید : « و انما ینبغی لاهل العصمة و المصنوع الیهم فی السلامة ان »