تخیل مسائل را جور کردن . تخیل ، مقیاس و میزان ندارد . یکی از سلاطین دشمنی داشت که مدتها مخفی بود تا بالاخره او را گیر آورد و به دار کشید و مدتها هم بالای دار بود . شاعری که به اصطلاح مرید آن شخص‌ به دار زده شده بود قصیده‌ای در مدح او گفت و در میان مردم پخش کرد و کسی نفهمید که گوینده‌اش کیست . البته بعدها معلوم شد . در یک شعرش‌ می‌گفت :

علو فی الحیاش و فی الممات

لعمری ذاک احدی المحکمات

گفت : به به ، در زندگی والا می‌زیست ، در مردگی هم بالا می‌زیست . همان‌ که او را دار زده بود گفت : دلم می‌خواست کسی مرا به دار می‌کشید و این‌ شعر را در مدح من می‌گفتند . شعر است دیگر ، همه جور می‌شود گفت . منطق عملی افراد هم این جور است : بعضی در منطق عملی مانند برهان‌اند یعنی سفت و محکم . اصول و مبادئی را که پیروی می‌کنند هیچ قدرتی نمی‌تواند از آنها بگیرد ، زور محال است ، طمع محال است ، شرایط اجتماعی محال‌ است . اوضاع اقتصادی محال است ، وضع طبقاتی محال است : اصولی محکم مثل‌ اصول برهانی ، مثل اصول ریاضی که به اختیار فرد نیست که بخواهد تغییر بدهد ، دل بخواهی نیست ، به عاطفه مربوط نیست . اینچنین اصول محکمی‌ دارند . پیغمبر ( ص ) یعنی کسی که چنین اصولی دارد ، علی ( ع ) یعنی کسی‌ که چنین اصولی دارد ، حسین ( ع ) یعنی کسی که چنین اصولی دارد ، بلکه‌ پیروان اینها : سلمان یعنی کسی که چنین اصولی دارد ، ابوذر ، عمار و مقداد یعنی کسانی که چنین اصولی دارند ، شیخ