سیری در سیره نبوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٨٧
. ٨ دل انسانی همچو پری است که در بیابان به شاخه درختی آویزان باشد ، از وزش بادها دائم در انقلاب است و زیر و رو میشود . . ٩ مسلمان آن است که مسلمانان از دست و زبان او در آسایش باشند . . ١٠ رهنمای به کار نیک ، خود کننده آن کار است . . ١١ هر دل سوختهای را عاقبت پاداشی است . . ١٢ بهشت زیر قدمهای مادران است . . ١٣ در رفتار با زنان ، از خدا بترسید و آنچه درباره آنان شاید ، از نیکی دریغ ننمائید . . ١٤ پروردگار همه یکی است و پدر همه یکی . همه فرزند آدمید و آدم از خاک است . گرامیترین شما نزد خداوند ، پرهیزکارترین شماست . . ١٥ از لجاج بپرهیزید که انگیزه آن ، نادانی و حاصل آن ، پشیمانی است . . ١٦ بدترین مردم کسی است که گناه را نبخشد و از لغزش چشم نپوشد و باز از او بدتر کسی است که مردم از گزند او در امان و به نیکی او امیدوار نباشند . . ١٧ خشم مگیر و اگر گرفتی ، لختی در قدرت کردگار بیندیش . . ١٨ چون تو را ستایش کنند ، بگو ای خدا مرا بهتر از آنچه گمان دارند بساز و آنچه را از من نمیدانند بر من ببخش و مرا مسؤول آنچه میگویند قرار مده . . ١٩ به صورت متملقین ، خاک بپاشید . . ٢٠ اگر خدا خیر بندهای را اراده کند ، نفس او را واعظ و رهبر او