سیری در سیره نبوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢١
قرآن درباره مبلغ ، اول شرطی که در این آیه ذکر میکند خشیة الله است که از خدا بینه و بین الله بترسد . یعنی آنچنان هیبت و عظمت الهی در قلبش ورود دارد که تا تصور یک گناه در قلبش پیدا میشود ، این خشیت ، گناه را عقب میزند . « و لا یخشون احدا الا الله ». و جز خدا از احدی نمیترسند . از خدا میترسد و از غیر خدا از احدی نمیترسد . البته خشیت یک معنای خاصی دارد که با خوف فرق میکند . " خوف " یعنی نگران عاقبت و آینده بودن ، فکر و تدبیر برای آینده و عاقبت یک کار کردن . ولی " خشیت " آن حالتی است که ترس بر انسان مسلط میشود و انسان جرأت را از دست میدهد . جرأت خود را از دست دادن یعنی شجاعت نداشتن ، شهامت نداشتن ، اما تدبیرهای عاقلانه برای نگرانیهایی که در عاقبت کار ممکن است پیش بیاید غیر از این است که انسان جرأت و شهامتش را از دست بدهد . قرآن میگوید : داعیان الی الله و مبلغان حقیقی ، در مقابل خدا ، خشیتالهی دارند ، جرأت و تجری بر خدا یک ذره در وجودشان نیست ، ولی در مقابل غیر از خدا جرأت محض هستند و یک ذره خود را نمیبازند . « و لا یخشون احدا الا الله ». از خصوصیات دیگر در سیره انبیاء و بالخصوص در سیره پیغمبر اکرم همین مسئله جرأت یعنی خود را نباختن و استقامت داشتن است که در زندگی پیغمبر اکرم بسیار نمایان است . یک فرنگی کتابی نوشته است به نام " محمد پیغمبری که از نو باید