شود - که هستی و حیات را با معنی بداند نه پوچ و عبث - میسر نیست . و اگر برنارد شاو را می‌بینیم که می‌گوید : " چنین پیش بینی می‌کنم و از هم اکنون آثار آن پدیدار شده است که‌ ایمان محمد مورد قبول اروپای فردا خواهد بود و به عقیده من اگر مردی چون‌ او صاحب اختیار دنیای جدید شود طوری در حل مسائل و مشکلات دنیا توفیق‌ خواهد یافت که صلح و سعادت آرزوی بشر تأمین خواهد شد " . برای این است که احساس می‌کند که علاوه بر لزوم تفسیری روحانی از جهان‌ ، و لزوم آزادی روحانی افراد ، اصولی اساسی دارای تأثیر جهانی لازم است‌ که تکامل اجتماع بشری را بر مبنای روحانی توجیه کند و به قول اقبال : " مبتنی بر وحیی باشد که از درونی‌ترین ژرفنای زندگی بیان شود و به ظاهری‌ بودن صوری آن رنگ باطنی دهد " . قرآن در آیات زیبا و دلنشین خود سه چیز را به عنوان شدیدترین‌ نیازمندیهای بشر یادآوری می‌کند : ١ - ایمان به " الله " ، ایمان به اینکه " جهان را صاحبی باشد خدا نام " به عبارت دیگر تفسیری روحانی از جهان " . ٢ - ایمان به رسول و رسالت او ، یعنی ایمان به تعلیمات آزادیبخش و جانداری که تکامل اجتماع را بر مبنای روحانی توجیه کند و به زندگی صوری‌ رنگ معنوی بدهد .