بعضی از مصریها یک حرف مفتی زده‌اند که گاهی در کلمات غیر مصریها هم‌ دیده می‌شود راجع به بعضی قصص قرآن که فلان داستان در تواریخ دنیا پیدا نشده است . خوب پیدا نشده باشد . مگر تمام قضایایی که در دنیا واقع شده‌ در کتب تاریخ هست ؟ ! کتب تاریخی که ما الان داریم ، از حدود سه هزار سال پیش است . یعنی از حدود هزار و چهارصد سال پیش از دوره اسلام به‌ این طرف می‌شود گفت تاریخ دنیا تا حدی روشن است ، از آن جلوتر اصلا ما تاریخ درستی در دنیا نداریم . از چهار پنج هزار سال قبل به آن طرف را اساسا می‌گویند : ازمنه ماقبل تاریخ . بعضیها راجع به بعضی از قصص قرآن گفته‌اند که قرآن هدفش مقدس است ، قصص را نقل می‌کند برای پند و عبرت گرفتن ، قرآن که کتاب تاریخ نیست‌ که بخواهد وقایع نگاری بکند ، وقایع را قرآن برای پندها ذکر می‌کند ، وقتی‌ که هدف پند است دیگر فرق نمی‌کند که آن واقعه‌ای که نقل می‌کند واقعا واقع‌ شده باشد ، یا آن را به صورت یک داستان نقل بکند که نتیجه بگیرد . مگر نیست که بسیاری از حکیمان دنیا پندهای بسیار بزرگ را از زبان حیوانات‌ بیان کرده‌اند که همه مردم می‌دانند که اینها واقعیت ندارد ، مثل‌ داستانهای کلیله و دمنه که خرگوش مثلا چنین گفت ، روباه چنین گفت ، شیر چنین گفت ، شیر آمد با روباه چنین سخن گفت ، بعد خرگوش مأموریت پیدا کرد . . . و وقتی می‌خواهد بگوید که انسان