برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٣ - محتوا و فضيلت اين سوره

ولى «اى مردم (بدانيد) هرگونه ظلم و ستمى مرتكب شويد و هر انحرافى از حق پيدا كنيد زيانش متوجه خود شماست» (يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى‌ أَنْفُسِكُمْ).

آخرين كارى كه مى‌توانيد انجام دهيد اين است كه «چند روزى از متاع زندگى دنيا بهره‌مند شويد» (مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا).

«سپس بازگشت شما به سوى ماست» (ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُكُمْ).

«آنگاه ما شما را از آنچه انجام مى‌داديد آگاه خواهيم ساخت» (فَنُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ).

(آيه ٢٤)- دورنماى زندگى دنيا: در آيات گذشته اشاره‌اى به ناپايدارى زندگى دنيا شده بود، در اين آيه اين واقعيت ضمن مثال جالبى تشريح شده تا پرده‌هاى غرور و غفلت را از مقابل ديده‌هاى غافلان و طغيانگران كنار زند.

«مثل زندگى دنيا همانند آبى است كه از آسمان نازل كرده‌ايم» (إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ).

اين دانه‌هاى حياتبخش باران بر سرزمينهاى آماده مى‌ريزند، «و به وسيله آن گياهان گوناگونى كه بعضى قابل استفاده براى انسانها، و بعضى براى حيوانات است، مى‌رويند» (فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ).

اين گياهان علاوه بر خاصيتهاى غذايى كه براى موجودات زنده دارند سطح زمين را مى‌پوشانند و آن را زينت مى‌بخشند، تا آنجا كه «زمين بهترين زيبايى خود را در پرتو آن پيدا كرده و تزيين مى‌شود» (حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ).

در اين هنگام شكوفه‌ها، شاخساران را زينت داده و گلها مى‌خندند، دانه‌هاى غذايى و ميوه‌ها كم كم خود را نشان مى‌دهند، و صحنه پرجوشى را از حيات و زندگى به تمام معنى كلمه مجسم مى‌كنند، كه دلها را پر از اميد و چشمها را پر از شادى و سرور مى‌سازند، آن چنان كه «اهل زمين مطمئن مى‌شوند، كه مى‌توانند از مواهب اين گياهان بهره گيرند» هم از ميوه‌ها و هم از دانه‌هاى حيات بخششان‌ (وَ ظَنَ‌