برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٩ - محتوا و فضيلت اين سوره

مشمول رحمت و نعمت پروردگار شود.

(آيه ٥٨)- در اين آيه براى تكميل اين بحث و تأكيد روى اين نعمت بزرگ الهى يعنى قرآن مجيد كه از هر نعمتى برتر و بالاتر است، مى‌فرمايد: «بگو: اى پيامبر! اين مردم به فضل پروردگار و به رحمت بى‌پايان او (و اين كتاب بزرگ آسمانى كه جامع همه نعمتهاست) بايد خشنود بشوند» نه به حجم ثروتها و بزرگى مقامها و فزونى قوم و قبيله‌هاشان‌ (قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا).

زيرا «اين سرمايه از تمام آنچه آنها براى خود گردآورى كرده‌اند بهتر و بالاتر است» و هيچ يك از آنها قابل مقايسه با اين نيست‌ (هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ).

(آيه ٥٩)- در آيات گذشته سخن از قرآن و موعظه الهى و هدايت و رحمتى كه در اين كتاب آسمانى است در ميان بود، و در اين آيه به همين مناسبت از قوانين ساختگى و خرافى و احكام دروغين مشركان سخن مى‌گويد.

نخست روى سخن را به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كرده، مى‌فرمايد: «به آنها بگو: چرا اين روزيهايى را كه خداوند براى شما نازل كرده است بعضى را حرام و بعضى را حلال قرار داده‌ايد»؟ (قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا).

و بر طبق سنن خرافى خود پاره‌اى از چهارپايان و همچنين قسمتى از زراعت و محصول كشاورزى خود را تحريم نموده‌ايد.

«بگو: آيا خداوند به شما اجازه داده است (چنين قوانينى را وضع كنيد) يا بر خدا افترا مى‌بنديد»؟ (قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ).

(آيه ٦٠)- اكنون كه مسلم شد آنها با اين احكام خرافى و ساختگى خود علاوه بر محروم شدن از نعمتهاى الهى تهمت و افترا به ساحت مقدس پروردگار بسته‌اند، اضافه مى‌كند: «آنها كه بر خدا دروغ مى‌بندند، در باره مجازات روز قيامت چه مى‌انديشند»؟ آيا تأمينى براى رهايى از اين كيفر دردناك به دست آورده‌اند؟

(وَ ما ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيامَةِ).

اما «خداوند فضل و رحمت گسترده‌اى بر مردم دارد» (إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ).