برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٢ - محتوا و فضيلت اين سوره

(آيه ٤)- سپس در اين آيه سخن از معاد مى‌گويد و در جمله‌هاى كوتاهى هم اصل اين مسأله و هم دليل و هم هدف آن را بيان مى‌دارد.

نخست مى‌گويد: «بازگشت همه شما به سوى خداست» (إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً).

سپس روى اين مسأله مهم تأكيد كرده، اضافه مى‌كند: «اين وعده قطعى خداوند است» (وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا).

بعد اشاره به دليل آن كرده، مى‌گويد: «خداوند آفرينش را آغاز كرد و سپس تجديد مى‌كند» (إِنَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ).

آيات مربوط به معاد در قرآن نشان مى‌دهد كه علت عمده ترديد مشركان و مخالفان، اين بوده كه در امكان چنين چيزى ترديد داشته‌اند و با تعجب سؤال مى‌كردند آيا اين استخوانهاى پوسيده و خاك شده بار ديگر لباس حيات و زندگى در بر مى‌كند و به شكل نخست باز مى‌گردد؟ لذا قرآن مى‌گويد: همان گونه كه شما را در آغاز ايجاد كرد باز مى‌گرداند.

سپس سخن از هدف معاد به ميان مى‌آيد كه اين برنامه «براى آن است كه خداوند افرادى را كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند به عدالت پاداش دهد» (لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ بِالْقِسْطِ).

بى‌آنكه كوچكترين اعمال آنها از نظر لطف و مرحمت او مخفى و بى‌اجر بماند.

«و آنها كه راه كفر و انكار پوييدند (و طبعا عمل صالحى نيز نداشتند زيرا ريشه عمل خوب اعتقاد خوب است مجازات دردناك، و) نوشيدنى از آب گرم و سوزان و عذاب اليم به خاطر كفرشان در انتظارشان است» (وَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ).

(آيه ٥)- گوشه‌اى از آيات عظمت خدا: در آيات گذشته اشاره كوتاهى به مسأله مبدأ و معاد شده بود، ولى از اين به بعد اين دو مسأله اصولى كه مهمترين پايه دعوت انبياء بوده است بطور مشروح مورد بحث قرار مى‌گيرد.

نخست اشاره به قسمتهايى از آيات عظمت خدا در جهان آفرينش كرده،