برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٥ - ٣- محتواى سوره

سوره توبه [٩]

اين سوره در «مدينه» نازل شده و ١٢٩ آيه است.

توجه به اين نكات قبل از تفسير سوره لازم است:

١- نامهاى اين سوره:

مفسران براى اين سوره نامهاى زيادى كه بالغ بر ده نام مى‌شود ذكر كرده‌اند، كه از همه معروفتر «برائت» و «توبه» و «فاضحه» است.

٢- تاريخچه نزول سوره:

اين سوره آخرين سوره يا از آخرين سوره‌هايى است كه بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مدينه نازل گرديد، آغاز نزول آن را در سال نهم هجرت مى‌دانند، و قسمتى از آن پيش از جنگ تبوك، و قسمتى به هنگام آمادگى براى جنگ، و بخش ديگرى از آن پس از مراجعت از جنگ نازل شده است.

آيات آغاز اين سوره كه پيرامون وضع باقيمانده مشركان بود در مراسم حج به وسيله امير مؤمنان على عليه السّلام به مردم ابلاغ شد.

٣- محتواى سوره:

قسمت مهمى از اين سوره پيرامون باقيمانده مشركان و بت پرستان و قطع رابطه با آنها، و الغاء پيمانهايى است كه با مسلمانان داشتند.

قسمت مهم ديگرى از اين سوره از منافقان و سرنوشت آنان سخن مى‌گويد، و به مسلمانان شديدا هشدار مى‌دهد و نشانه‌هاى منافقان را بر مى‌شمرد.

بخش ديگرى از اين سوره پيرامون اهميت جهاد در راه خدا و اتحاد صفوف است.