برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٣ - تأثير معنوى اين سوره

و اجتماعى، مادى و معنوى، در آن) بيان شده است» (ثُمَّ فُصِّلَتْ).

اين كتاب بزرگ با اين ويژگى از سوى چه كسى نازل شده است؟ «از نزد خدايى كه هم حكيم است و هم آگاه» (مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ).

(آيه ٢)- در اين آيه مهمترين و اساسى‌ترين محتواى قرآن يعنى توحيد و مبارزه با شرك را به اين صورت بيان مى‌كند: نخستين دعوت من اين است كه «جز خداوند يگانه يكتا را نپرستيد» (أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ).

و دومين برنامه دعوتم اين است كه: «من براى شما از سوى او نذير و بشيرم» (إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ).

در برابر نافرمانيها و ظلم و فساد و شرك و كفر، شما را بيم مى‌دهم، و از عكس العمل كارهايتان و مجازات الهى بر حذر مى‌دارم، و در برابر اطاعت و پاكى و تقوا شما را بشارت به سرنوشتى سعادتبخش مى‌دهم.

(آيه ٣)- سومين دعوتم اين است كه: «از گناهان خويش استغفار كنيد» و از آلودگيها خود را شستشو دهيد (وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ).

و چهارمين دعوتم اين است كه: «به سوى او باز گرديد» (ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ).

و پس از شستشوى از گناه و پاك شدن در سايه استغفار، خود را به صفات الهى بياراييد كه بازگشت به سوى او چيزى جز اقتباس از صفات او نيست.

سپس نتيجه‌هاى عملى «موافقت» يا «مخالفت» با اين چهار دستور را چنين بيان مى‌كند: هرگاه به اين برنامه‌ها جامه عمل بپوشانيد خداوند «تا پايان عمر شما را از زندگانى سعادتبخش اين دنيا بهره‌مند و متمتع مى‌سازد» (يُمَتِّعْكُمْ مَتاعاً حَسَناً إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى).

بنابراين؛ مذهب پيش از آن كه سراى آخرت را آباد كند، آباد كننده سراى دنياست و از آن بالاتر اين كه به هر كس به اندازه كارش، بهره مى‌دهد و تفاوت مردم را در چگونگى عمل به اين چهار اصل به هيچ وجه ناديده نمى‌گيرد، بلكه «به هر صاحب فضيلتى به اندازه فضيلتش عطا مى‌كند» (وَ يُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ).