برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢١ - اين سوره مرا پير كرد

سوره هود [١١]

اين سوره در «مكّه» نازل شده و ١٢٣ آيه است‌

محتواى سوره:

اين سوره چهل و نهمين سوره‌اى است كه بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل گرديد و نيز در اواخر سالهايى بود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مكّه به سر مى‌برد يعنى بعد از مرگ «ابو طالب» و «خديجه» و طبعا در يكى از سخت‌ترين دورانهاى زندگانى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به همين جهت در آغاز اين سوره، تعبيراتى كه جنبه دلدارى و تسلّى نسبت به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و مؤمنان دارد ديده مى‌شود.

قسمت عمده آيات سوره را سرگذشت پيامبران پيشين مخصوصا «نوح» كه با وجود نفرات كم بر دشمنان بسيار پيروز شدند تشكيل مى‌دهد.

و به هر حال آيات اين سوره، همانند ساير سوره‌هاى مكّى، اصول معارف اسلام مخصوصا «مبارزه با شرك و بت پرستى» و توجه به «معاد و جهان پس از مرگ» و «صدق دعوت پيامبر» را تشريح مى‌كند.

در اين سوره علاوه بر حالات نوح پيامبر به سرگذشت «هود» و «صالح» و «ابراهيم» و «لوط» و «موسى» و مبارزات دامنه دارشان بر ضد شرك و كفر و انحراف و ستمگرى اشاره شده.

اين سوره مرا پير كرد

- آيات اين سوره به روشنى اين امر را اثبات مى‌كند كه مسلمانان هرگز نبايد به خاطر كثرت دشمنان ميدان را خالى كنند، بلكه بايد هر روز بر «استقامت» خويش بيفزايند.