برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٦ - قوم ثمود به چه وسيله نابود شدند؟

بِما عَهِدَ عِنْدَكَ).

«اگر تو اين بلا را از ما برطرف سازى، سوگند ياد مى‌كنيم كه قطعا هم خودمان به تو ايمان خواهيم آورد و هم بنى اسرائيل را آزاد ساخته و با تو مى‌فرستيم» (لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ).

(آيه ١٣٥)- در اين آيه اشاره به پيمان شكنى آنها كرده، مى‌گويد: «پس هنگامى كه بلا را پس از مدت تعيين شده‌اى، كه به آن مى‌رسيدند، از آنها برمى‌داشتيم، پيمان خود را مى‌شكستند» نه خودشان ايمان مى‌آوردند و نه بنى اسرائيل را از زنجير اسارت رها مى‌ساختند (فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى‌ أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ).

جمله‌ «إِلى‌ أَجَلٍ» اشاره به اين است كه موسى، مى‌گفت در فلان وقت، اين بلا برطرف خواهد شد، براى اين كه كاملا روشن شود اين دگرگونى تصادفى نبوده.

(آيه ١٣٦)- اين آيه، سر انجام اين همه خيره سرى و سركشى و پيمان شكنى را در دو جمله كوتاه بيان مى‌كند، نخست به صورت سر بسته مى‌گويد: «پس ما از آنها انتقام گرفتيم» (فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ).

سپس اين انتقام را شرح مى‌دهد و مى‌گويد: «آنها را در دريا غرق كرديم زيرا آنها آيات ما را تكذيب كردند، و از آن غافل بودند» (فَأَغْرَقْناهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ).

منظور از انتقام الهى آن است كه خداوند جمعيت فاسد و غير قابل اصلاح را كه در نظام آفرينش حق حيات ندارند، نابود سازد.

(آيه ١٣٧)- سر انجام دردناك قوم فرعون! پس از نابودى قوم فرعون و در هم شكستن قدرت آنها، بنى اسرائيل وارث سرزمينهاى پهناور آنها شدند، آيه مورد بحث به همين معنى اشاره كرده، مى‌گويد: «مشرقها و مغربهاى پربركت زمين را در اختيار جمعيت مستضعف و استعمار شده قرار داديم» (وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتِي بارَكْنا فِيها).

يعنى، حكومت بنى اسرائيل بر سراسر سرزمين فراعنه گسترده شد.