برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠١ - جمع ثروت تا چه اندازه «كنز» محسوب مىشود؟

و در همين حال فرشتگان عذاب به آنها مى‌گويند: «اين همان چيزى است كه براى خودتان اندوختيد و به صورت كنز در آورديد» و در راه خدا به محرومان انفاق نكرديد (هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ).

«اكنون بچشيد آنچه را براى خود اندوخته بوديد» و عواقب شوم آن را دريابيد (فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ).

اين آيه بار ديگر بر اين حقيقت تأكيد مى‌كند كه اعمال انسانها از بين نمى‌روند و همچنان باقى مى‌مانند و همانها هستند كه در جهان ديگر برابر انسان مجسم مى‌شوند و مايه سرور و شادى و يا رنج و عذاب او مى‌گردند.

(آيه ٣٦)- آتش بس اجبارى! از آنجا كه در اين سوره بحثهاى مشروحى پيرامون جنگ با مشركان آمده است در اين آيه و آيه بعد اشاره به يكى از مقررات جنگ و جهاد اسلامى شده و آن احترام به ماههاى حرام است.

نخست مى‌گويد: «تعداد ماهها در نزد خدا در كتاب آفرينش از آن روز كه آسمانها و زمين را آفريد دوازده ماه است» (إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ).

از آن روز كه نظام منظومه شمسى به شكل كنونى صورت گرفت سال و ماه وجود داشت، سال عبارت از يك دوره كامل گردش زمين به دور خورشيد، و ماه عبارت از يك دوره كامل گردش كره ماه به دور كره زمين است كه در هر سال دوازده بار تكرار مى‌شود.

سپس اضافه مى‌كند: «از اين دوازده ماه چهار ماه، ماه حرام است» كه هرگونه جنگ و نبرد در آن حرام است‌ (مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ).

بعد براى تأكيد مى‌گويد: «اين آيين ثابت و پابرجا و تغيير ناپذير است» نه رسم نادرستى كه در ميان عرب بود كه با ميل و هوس خويش آنها را جابه‌جا مى‌كردند (ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ).

از پاره‌اى از روايات استفاده مى‌شود كه تحريم جنگ در اين چهار ماه علاوه بر آيين ابراهيم در آيين يهود و مسيح و ساير آيينهاى آسمانى نيز بوده است.