برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٣ - ادامه سوره توبه

اعمالتان آگاه مى‌كند» و جزاى آن را به شما خواهد داد (ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى‌ عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ).

(آيه ٩٥)- در اين آيه بار ديگر اشاره به سوگندهاى دروغين منافقان كرده، مى‌فرمايد: «آنها براى فريب شما به زودى دست به دامن قسم مى‌زنند، و هنگامى كه به سوى آنان بازگشتيد سوگند به خدا ياد مى‌كنند كه از آنها صرف نظر كنيد» و اگر خطايى كرده‌اند مشمول عفوشان سازيد (سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا عَنْهُمْ).

در حقيقت آنها از هر درى وارد مى‌شوند، گاهى از طريق عذرخواهى مى‌خواهند خود را بى‌گناه قلمداد كنند، و گاهى با اعتراف به گناه، تقاضاى عفو و گذشت دارند، شايد بتوانند در دل شما نفوذ كنند.

ولى شما به هيچ وجه تحت تأثير آنان قرار نگيريد و «از آنها روى گردانيد» (فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ). اما به عنوان اعتراض و خشم و انكار! نه به عنوان عفو و بخشش و گذشت.

سپس به عنوان تأكيد و توضيح و بيان دليل مى‌فرمايد: «چرا كه آنها موجوداتى پليدند» و بايد از چنين موجودات پليدى صرف نظر كرد (إِنَّهُمْ رِجْسٌ).

و چون چنينند «جايگاهشان دوزخ است» (وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ).

زيرا بهشت جاى نيكان و پاكان است، نه جايگاه پليدان و آلودگان! اما «همه اينها نتيجه اعمالى است كه خودشان انجام داده‌اند» (جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ).

(آيه ٩٦)- در اين آيه اشاره به يكى از سوگندهاى آنها شده و آن اين كه:

«با اصرار و سوگند از شما مى‌خواهند كه از آنها خشنود شويد» (يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ).

جالب اين كه در اين مورد خداوند نمى‌فرمايد: از آنها راضى نشويد، بلكه با تعبيرى كه بوى تهديد از آن مى‌آيد، مى‌فرمايد: «اگر هم شما از آنها راضى شويد خدا هرگز از جمعيت فاسقان راضى نخواهد شد» (فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لا