برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧ - «اصحاب اعراف» چه كسانى هستند؟

(فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ).

و به دنبال آن اضافه مى‌كند: «اين چنين مردگان را از زمين بيرون مى‌آوريم» و لباس حيات را در اندامشان مى‌پوشانيم‌ (كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى‌).

اين مثال را براى آن آورديم كه نمونه معاد را در اين دنيا كه همه سال در برابر چشم شما تكرار مى‌شود به شما نشان دهيم «تا شايد متذكر گرديد» (لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ).

(آيه ٥٨)- در اين آيه براى اين كه گمان نشود يكنواخت بودن باران دليل آن است كه همه سرزمينها يكسان زنده شوند، و براى اين كه روشن گردد، استعدادها و آمادگيهاى متفاوت سبب استفاده‌هاى مختلف از مواهب الهى مى‌شود، مى‌گويد:

«سرزمين شيرين و پاكيزه گياهان پربركت و مفيد و سودمند به اذن پروردگار، از آن مى‌رويد» (وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ).

«اما زمينهاى شوره‌زار و خبيث و زشت، چيزى جز گياهان ناچيز و كم ارزش نمى‌روياند» (وَ الَّذِي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِداً).

و در پايان آيه مى‌فرمايد: «اين چنين آيات را براى كسانى كه شكرگزارند (و از آن استفاده مى‌كنند و راه هدايت را مى‌پويند) بيان مى‌كنيم» (كَذلِكَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ).

آيه فوق در حقيقت اشاره به يك مسأله مهم است و آن اين كه تنها «فاعليت فاعل» براى به ثمر رسيدن يك موضوع، كافى نيست بلكه استعداد و «قابليت قابل» نيز شرط است.

(آيه ٥٩)- رسالت نوح نخستين پيامبر اولوا العزم: سرگذشت نوح در سوره‌هاى مختلفى از قرآن مانند سوره هود، انبياء، مؤمنون، شعراء و نوح مشروحا آمده است، اما در اينجا تنها فهرستى از آن در شش آيه آمده، نخست مى‌فرمايد: «ما نوح را به سوى قومش فرستاديم» (لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى‌ قَوْمِهِ).

نخستين چيزى كه او به آنها يادآور شد، همان توجه به حقيقت توحيد و نفى هرگونه بت پرستى بود، «پس به آنها گفت: اى قوم من! خدا را بپرستيد كه هيچ‌