برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٢ - جمع ثروت تا چه اندازه «كنز» محسوب مىشود؟

سپس مى‌گويد: «در اين چهار ماه به خود ستم روا مداريد» با شكستن احترام آنها خويش را گرفتار كيفرهاى دنيا و مجازاتهاى آخرت نسازيد (فَلا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ).

ولى از آنجا كه ممكن بود تحريم جهاد در اين چهار ماه وسيله‌اى براى سوء استفاده دشمنان بشود و آنها را در حمله كردن به مسلمين جسور كند در جمله بعد اضافه مى‌كند: «با مشركان بطور دسته جمعى پيكار كنيد همان گونه كه آنها متفقا با شما مى‌جنگند» (وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً).

يعنى با اين كه آنها مشركند و بت پرست و شرك سر چشمه پراكندگى است ولى با اين حال در يك صف واحد با شما مى‌جنگند، شما كه موحديد و يكتاپرست سزاوارتر هستيد كه وحدت كلمه را برابر دشمن حفظ كنيد و در يك صف همچون يك ديوار آهنين در مقابل دشمنان بايستيد.

سر انجام مى‌گويد: «و بدانيد (اگر پرهيزكار باشيد و اصول تعليمات اسلام را دقيقا اجرا كنيد خداوند پيروزى شما را تضمين مى‌كند زيرا) خدا با پرهيزكاران است» (وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ).

(آيه ٣٧)- در اين آيه اشاره به يك سنت غلط جاهلى يعنى مسأله «نسى‌ء» (تغيير دادن جاى ماههاى حرام) كرده، مى‌گويد: «تغيير دادن ماههاى حرام كفرى است كه بر كفر آنها افزوده مى‌شود» (إِنَّمَا النَّسِي‌ءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ).

زيرا علاوه بر شرك و «كفر اعتقادى» با زير پا گذاشتن اين دستور مرتكب كفر عملى هم مى‌شدند.

«و با اين عمل افراد بى‌ايمان در گمراهى بيشتر قرار مى‌گيرند» (يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا).

«آنها در يك سال ماهى را حلال مى‌شمرند، و سال ديگر همان ماه را تحريم مى‌كنند تا به گمان خود آن را با تعداد ماههايى كه خدا تعيين كرده تطبيق دهند» (يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عاماً لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ).

يعنى هرگاه يكى از ماههاى حرام را حذف مى‌كنند ماه ديگرى را به جاى آن‌